എന്റെ ജീവിതത്താളുകൾ ❤️

എനിക്കുമുണ്ടായിരുന്നു സ്വപ്നങ്ങൾ... ചിറകു മുളയ്ക്കും മുൻപേ പിഴുതെറിയപ്പെട്ട കുഞ്ഞു സ്വപ്നങ്ങൾ... ചുറ്റുമുള്ളവർ വിജയം ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ ഇങ്ങുമെത്താതെ ഇരിക്കാൻ മാത്രമേ എന്റെ ജീവിതസാഹചര്യം എന്നും അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളൂ. ഇടിത്തീ പോലെ അപ്രതീക്ഷിതമായി ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥകൾ എന്റെ ആത്മാവിനെപ്പോലും വല്ലാതെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്നു. Plus two വിനു ശേഷം സ്വസ്ഥതയോടെ ഇരുന്നു രണ്ടക്ഷരം ഞാൻ പഠിച്ചിട്ടില്ല. ഏത് നിലയിൽ എത്തേണ്ട ഞാൻ ആയിരുന്നു. ഹൃദയം കീറിമുറിക്കുന്ന വേദന.... ജീവിത്തിൽ ആകസ്മികമായി ഉണ്ടാകുന്ന കൊടുങ്കാറ്റിൽ ഉലയുന്ന തോണി പോലെ ആണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ. ആഴക്കടലിൽ കര കാണാതെ മുങ്ങിത്താഴുകയാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ. എന്റെ കാൽചുവട്ടിലെ മണ്ണ് ഒലിച്ചു പോകുന്നത് പോലെ... വിധിയുടെ മുൻപിൽ ഞാൻ പകച്ചു നിൽക്കുകയാണ്....ഒത്തിരി അനുഭവിച്ചു, അനുഭവിച്ചു കൊണ്ടും ഇരിക്കുന്നു... ഇനിയും പോരാ എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? കുശവന്റെ കൈയിലെ കളിമണ്ണ് പോലെ ഞാൻ ഇരിക്കാം. ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയിൽ ഉടച്ചു വാർത്തു കൊള്ളൂ പക്ഷേ ഒടുവിൽ ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു ആ കണ്ണീരിന്റെ നനവുള്ള മണ്ണിനെ വലിച്ചെറിയരുത്.  മനസ്സ് മരിച്ചു ആത്മാവും. പ്രത്യക്ഷത്തിൽ മരണം സംഭവി...

All are rich... I am very poor എന്റെ മനസ്സിന് ഒരു സുഖമില്ല. ഞാൻ വല്ലാതെ തളർന്നു പോകുന്നു. ഞാൻ ഒരിടത്തും പോകുന്നില്ല. വേണ്ട, ഒന്നും വേണ്ട. സങ്കടം മാത്രം അനുഭവിക്കാൻ വിധിച്ചവർക്ക് എന്ത് സന്തോഷം! എനിക്ക് ഭയങ്കര വിഷമം തോന്നുന്നു. ഞാൻ എന്താ ഇങ്ങനെ? എനിക്ക് മാത്രം എന്താ ഇങ്ങനെ? ഞാൻ വല്ലാതെ തളർന്നു പോകുന്നു.  കർത്താവെ, എന്റെ മനസ്സിനെ ബലപ്പെടുത്തണേ. എന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തണേ. എന്റെ ജീവിതം കുഴിയിൽ നിന്നും പാതാളത്തിലോട്ട് പോകുന്നു, കൂടെ ഞാനും...എന്റെ അപ്പനും.

ചുമര്   രാവിലെ എഴുന്നേറ്റത് മുതൽ അവൾ ആകെ അസ്വസ്ഥയായിരുന്നു. ദുഃഖഭാരത്താൽ ഹൃദയം ഉരുകിയൊലിക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ആരോടും ഒന്നും പറയാൻ ആകാത്ത വിധം അവളുടെ വാക്കുകൾ തൊണ്ടകുഴിയിൽ തറച്ചു നിന്നു. അച്ഛന് പനി തുടങ്ങിയിട്ട് മൂന്ന് നാലു ദിവസം ആയി. യാതൊരു കുറവും ഇല്ല. തന്റെ അപ്പന്റെ ജീവനും തുലാസിൽ വച്ചു കൊണ്ട് ദൈവം വാശി കാണിക്കുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ തന്റെ ആത്മാവ് ഒരു സെക്കന്റിന് മുമ്പ് എങ്കിലും മുകളിൽ എത്തിയിരിക്കും എന്ന വാശിയിൽ അവളുമിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ ഉള്ളി അരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കെ കണ്ണുകളും കത്തിയും ഇടത് കൈത്തണ്ടയിലേക്ക് നീണ്ടു. എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ചാലോ എന്നവൾക്ക് തോന്നി. പക്ഷേ, സംഹാരദൂതൻ അവളുടെ അടുത്ത് നിന്നും മാറിപ്പോയി. മനസ്സ് ഒന്നിലും ഉറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദിവസങ്ങളിലായി കണ്ണുകൾ ഇടവിടാതെ പെയ്തത് കൊണ്ടാകും അവ നന്നേ ക്ഷീണിച്ചു പോയിരുന്നു. ഒരിറ്റ് ആശ്വാസത്തിനായി അവളുടെ ആത്മാവ് പോലും ആഗ്രഹിച്ചു. ചെയ്ത് തീർക്കാൻ എന്തൊക്കെയോ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവൾക്കൊന്നു മയങ്ങാൻ തോന്നിയില്ല. പക്ഷേ, ശരീരത്തിന് വിശ്രമം വേണമെന്ന് തോന്നി. അവൾ കട്ടിലിൽ ചുരുണ്ടു കിടന്നു....

മനസ്സിന് ഒരു സുഖവുമില്ല. എന്ത് ജീവിതമാണിത്? എങ്ങനെ ജീവിച്ച ഞാൻ ആയിരുന്നു. എന്നും ഒരു പോലെ. ദുഃഖത്തിന്റെ ആഴം ദിനംപ്രതി കൂടുന്നതല്ലാതെ വേറെ യാതൊരു മാറ്റവും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇല്ല. കുറച്ചു സമാധാനം എങ്കിലും നിനക്ക് തരരുതോ? മനസ്സ് തന്നെ മരവിച്ചു തണുത്തുറഞ്ഞു പോയി. എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വല്ലാത്ത വെറുപ്പ് തോന്നുന്നു. ഞാൻ വല്ലാത്ത മാനസികസമ്മർദ്ദത്തിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നു. എനിക്കറിയാം ഇതിൽ നിന്നും എനിക്ക് ഒരു മോചനവും ഇല്ലെന്നു. കഴിഞ്ഞ വർഷവും ഇതു പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. ഈ വർഷവും ദേ ഇങ്ങനെ. അടുത്ത വർഷവും ഏതാണ്ട് ഇതുപോലെ അല്ലെങ്കിൽ ഇതിലും മോശം ആയിരിക്കും. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ മടുത്തു. അങ്ങേയറ്റം ഞാൻ മടുത്തു. മുമ്പ് എന്റെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചു എനിക്കുണ്ടായിരുന്ന വർണാഭമായ സ്വപ്നങ്ങൾക്കും പ്രതീക്ഷകൾക്കും എല്ലാം ഇപ്പോൾ ഒരു നിറം മാത്രം - ദുഃഖത്തിന്റെ കറുപ്പുനിറം. ഒരു അവസാനമില്ലാത്ത പോലെ കണ്ണുനീർ കുറച്ചധികം വർഷങ്ങളായി മഴയായി പെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളും വർഷങ്ങളും പോകപോകെ ഹൃദയത്തിനേറ്റ മുറിവിന്റെ ആഴവും കൂടിക്കൂടി വരുന്നു. തകർന്നിരിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ വേദന കൂട്ടി കൊണ്ട് നീയും ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നു....

എനിക്കങ്ങു വയ്യ കർത്താവേ...പപ്പയ്ക്ക് ജോലി എങ്കിലും കൊടുത്തൂടെ...ഇനി ഞാൻ chitti cash ആരോട് ചോദിക്കും? ഓരോന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ കണ്ണ് നിറയുന്നു. എന്റെ മനസ്സ് പോലും ശരിയല്ല. ഞാൻ വേറൊന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലല്ലോ.പപ്പയ്ക്ക് ജോലി എങ്കിലും കൊടുത്തൂടെ...എനിക്ക് മടുത്തു കർത്താവേ...

എല്ലാ വർഷങ്ങളിലെയും പോലെ ഈ വർഷവും ഓണം വന്നെത്തി. അമ്മ മരിച്ചതിൽ പിന്നെ ഓണവും Christmas ഉം എല്ലാം കണക്ക് തന്നെ. വീടിനു പുറത്തു ഇറങ്ങാതെ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ നിർവികാരമായ മനസ്സോടെ ഇരിക്കുന്ന എനിക്കൊക്കെ എന്ത് ഓണം! എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും ആഘോഷങ്ങൾ ഒക്കെ എന്നേ പടിയി റങ്ങിപ്പോയി. ഈ വർഷവും എനിക്ക് ഒരു ഓണക്കോടി വാങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കാരണം കിട്ടുന്ന tuition cash തന്നെ പല വഴിക്ക് പോകുവല്ലേ. പപ്പയ്ക്ക് പിന്നെ ഒരിക്കലും ജോലി ഇല്ലാത്തതു കാരണം പറയുകയും വേണ്ട. എല്ലാവർക്കും ഓണക്കോടി എടുത്തു കൊടുക്കാൻ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ഉണ്ടാകും. എനിക്ക് ആരുമില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത്  ഇക്കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദിവസങ്ങൾ ആയി ഞാൻ വലുതല്ലാത്ത രീതിയിൽ ഒന്ന് വിഷമിച്ചു.പിന്നെ ഞാനും കരുതി എന്ത് ഓണം? Cash ഉണ്ടേൽ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും എനിക്ക് പോയി dress എടുക്കാവുന്നതല്ലേ ഉളളൂ എന്നൊക്കെ. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചാലും  നമുക്കും ഓണാക്കോടി ഒക്കെ എടുത്തു തരാൻ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ഉണ്ടാകുന്നത് എത്ര സന്തോഷം നൽകുന്ന കാര്യം ആണ്! പിന്നെ ഞാൻ അതിനെ കുറിച്ചു ഒന്നും ചിന്തിച്ചില്ല. കുറച്ചു മുമ്പ് ഞാൻ tuition പഠിപ്പിക്കുന്ന കൊച്ചും അവളുടെ അമ്മയും കൂടി എന്നെ കാണാൻ വന്...